“کورکورِ سفید“، بر فراز مزارع نیشکر، بال گشوده است؛ آرام، استوار و باوقار. نه برای شکار. نه در کمین طعمه. گویی، نگهبانِ آسمان است که به تماشا نشسته است این کرانه سبز را.

اینجا روایت هجوم نیست؛ روایت همزیستی است. روایت رویش. روایت پرواز.

یک سو، سبزیِ بی‌پایان مزارع نیشکر، یک سو، آبیِ بی‌کران آسمان. و میان این دو، زندگی جاری است. کورکورِ سفید، میان آسمان و نیشکر، امضای طبیعت است بر این پهنه سبز…

مکان: کشت و صنعت حکیم فارابی