تعریف علمی تالاب براساس کنوانسیون رامسر (۱۳۵۱)
تالاب به مناطق مردابی، آب مانده، نم زارهای سیاه و باتلاقی، برکههای مصنوعی یا طبیعی که به طور دایم یا موقت دارای آب ساکن یا روان، شیرین یا شور یا نیمهشور هستند و یا مناطقی از سواحل دریا که هنگام جذر ارتفاع آب در آنها بیشتر از ۶ متر نباشد، عمدتا به چنین مناطقی تالاب می گویند. تالاب ها بعنوان زیستگاه حیات وحش و گیاهان آبزی و مهم ترین مخازن ژن گیاهـی و جـانوری روی زمین محسوب می شوند، کـه در این میان تحقیقات نشان داده است کـه تالاب های مصنوعی و انسان ساخت نیز از این امر مستثنی نمی باشند.
اهمیت تالاب ها برای پرندگان
در جهان از جمعیت پرندگان به عنوان شاخصی برای بیان ارزش های تالاب ها استفاده می شود، بـه عنوان مثال ۱۶ درصد از گونه هـای جمعیت پرندگـان کـه در معـرض خطــر انقراض جهــانی هستند، تالاب زی محسوب می شوند.
از سوی دیگر پرندگان جــزئی از اکوسیستم ها و یا در واقع بیو اکوسیستم هـا هستند و بـه عنوان عاملی کــه نمـایانگر و بـازگـو کننده وضعیت اکولوژیکی محیط اند، از آن تاثیر می پذیرند، لذا مطالعه تنوع، تراکم و الگوهای زیستی آن ها شاخص مناسبی برای بیان ارزش و اهمیت تالاب ها محسوب میشود.