نیشکر و محیط زیست
شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی در محدوده زمین هایی فعالیت نموده که با فاصله تقریبی ۱۷-۳ کیلومتر از رودخانه کارون قرارداشته و بدلیل چندین قرن فرسایش خاک های سطحی و تبخیر و تعرق شدید آنها و میزان پایین بارندگی جهت شستشوی زمین و عدم توان زهکشی طبیعی اراضی، خاک منطقه بسیار شور گردیده که در اثر بالا بودن سطح آبهای زیرزمینی، این شوری سیر تصاعدی داشته است بطوریکه ۹۰ % خاکهای محدوده این شرکت را در کلاسهای ۴ تا ۶ قرار داده که جزو خاکهای غیرقابل استفاده جهت کشت و زرع بودند.
محدویت شدید شوری و قلیایی و EC حدود۷۰-۶۰ هزار میکروموس بر سانتیمتر از شاخصه های اراضی طرح بوده و هیچگونه فعالیت کشاورزی در آنها صورت نمی گرفت که پس از انجام ۱۸ هزار کیلومتر لترال گذاری (لوله های مشبک PVC به قطر ۱۶۰-۱۰۰ میلی متر) و ۸۰۰ کیلومتر لوله های سیمانی (کلکتور) به قطر ۱۰۰۰-۳۰۰ میلی متر در اعماق دونیم یا پنج متری زمین باعث گردید سطح آب زیرزمینی تا عمق حدود ۲ متری پایین رفته و ضمن انجام عمل آبشویی با ایجاد تهویه مناسب اراضی را جهت هر نوع کشتی آماده نماید.
بنابراین با کشت نیشکر و به زیر کشت بردن حدود ۷۰ هزار هکتار از این زمین های شور و لم یزرع، گستره ی سبزی (سطح ساقه و برگ)، معادل ۶ تا ۸ برابر سطح زیر کشت نیشکر به وجود آمد (حدود پانصد هزار هکتار)، که این سطح قابلیت جذب یک میلیون و هشتاد هزار تن دی اکسید کربن و تولید و انتشار ۷۸۶ هزار تن اکسیژن را داشته و نقش بسزایی در تلطیف هوای منطقه دارد که البته آمار حداقل و حداکثر درجه حرارت می تواند مؤید این موضوع باشد و همچنین این مزارع همیشه سرسبز زیستگاهی امن برای حیات وحش به وجود آورده است.
همچنین این شرکت برای مبارزه با مهمترین دشمن طبیعی نیشکر یعنی کرم ساقه خوار (سزامیا)، زنبوری به نام تلنموس (Busseolae Telenomus) را پرورش و تولید می کند که باعث کنترل صدرصدی کرم ساقه خوار نیشکر شده است بنابراین این شرکت برای مبارزه با آفات از روش بیولوژیک استفاده می کند.