تاریخ خوزستان حکایت‌ها دارد از غیرت دلاورمردانی که سر دادند اما سنگر نه. روایت حماسه اسطوره‌های نامیرای سرزمین که مردانه ایستادند، جان دادند اما خاک نه.

داستان غرّش شیران در سیاهی شب در دل اروند؛ دریادلانِ زمستان ۶۵، که دست‌هایشان بسته بود اما دل‌هایشان تا آخرین قطره خون نام بلند ایثار را فریاد زد و مانند فرهاد بر بیستون، نام عشق را حک کردند و اشک به چشم‌ها و آتش به دل‌ها زدند.

و حالا ۳۵ سال بعد در زمستان ۱۴۰۰، در آفتاب بی‌غروب خورشید شهدای وطن، که شعاع‌ شهامت و شجاعت‌ و شرف‌شان بسانِ تندری، به جان بدخواهان کوبیده شد، مجاهدان تولید در دل شب، بر همان عهد و پیمان در دفاع از مام وطن، پایدار مانده‌اند و همت‌شان امتداد خون شهدا شده است.

مردانی از همان جنس غیرت و ایستاده‌‌گی، اینبار در سنگر تولید. خورشید با غروبش هم نتوانسته همت‌شان را کور کند و قدم‌هایشان در سیاهی شب لبیک‌گویان، استوارتر از همیشه به پیش می‌رود و غرّش تراکتورهایشان در جوار مزارع نیشکر، سکوت شب را به هماورد می‌طلبید تا شمیم شیرین تولید در طلیعه صبح بدمد.

عقربه‌های پایانی سال هم ذره‌ای از استقامت و اراده مجاهدان سنگر تولید نکاسته و بسانِ دریادلان اروند، همت روز را به غیرت شب گره زده و آسایش‌شان را فدای آرامش وطن کرده‌اند.

پی‌نوشت: امسال، همبستگی و ایثار مجاهدان تولید، به گونه‌ای زیبا تجلی یافته و برای اولین بار، مردان نیشکر دهخدا و امام، دوشادوش هم در سنگر تولید قرار گرفتند تا کام مردم در آستانه عید با پایان زودتر برداشت، شیرین شود.